Spacerowali po pełnym zakamarków parku, milcząc przemierzali gąszcze wiodące do swych serc. Co chwila spoglądali na siebie, jak gdyby jedno drugiemu uciec miało w przestrzeń nieznaną. Niekiedy mocniej ścisnęli się za rękę, chyba upewniali się, że drugie idzie koło tego pierwszego. Skręcili w aleje pełną bzów, na jej końcu wdrapali się bez wzruszeń, na mostek, co tylko kolejną przystanią miał być. Na mostku historia ta, niespodziewany obrała tor.
Kochankowie, obwiązani magiczną nicią, wdali się w taniec zmysłów. Wówczas ona rozchyliła jego rozporek, dłonią ujęła członka i zbliżywszy się do granic, wsunęła go we własne, uprzednio rozpięte spodnie. Gdy znów ich usta zjednały się w wirze pragnień, on wsunął delikatnie dłoń pod jej długą bluzkę. Drapiąc ją po plecach, nadawał jej biodrom rytmy gorące. Ona wspinała się subtelnie na palcach i przygryzając mu ucho, ukrywała ciche jęki rozkoszy, która wciąż buchała, rozpalając zmysły do białości. Wszystko to działo się, pod jej długą bluzką. Otworzywszy oczy, długo wpatrywali się w siebie, jak gdyby wzajemnie wciągali się w otchłań, tę samą, choć inną dla obojga. Tu urywa się ta krótka historia.
Nazajutrz skoro świt, pod mostem tym samym, znaleziono zimne, dziewczęce zwłoki. Woda delikatnie masowała jej stopy, wiatr podwiewał tę samą, przydługą bluzkę...
Smutne zakończenie...
OdpowiedzUsuńTak, zupełnie krótka i tragiczna w skutkach.
OdpowiedzUsuńDziecko drogie udaj się do psychiatry i na odwyk, bo Ci gorzej. dor.baj
OdpowiedzUsuń